Transvaalkwartier Toen en Nu

Transvaalkwartier

Mijn vader is alweer zo’n ruim 23 jaar geleden overleden en moeders woont alweer vanaf 1999 in een van de aanleunwoningen in de Natalstraat. Toen mijn moeder namelijk  vernam dat de Vaalrivierstraat  en omgeving ergens in 2001 plat zou gaan, zijn we  onmiddellijk  op zoek gegaan naar een andere woning voor haar.  Mijn moeder woont inmiddels dus al weer een tijdje in de Nieuwbouw van de Natalstraat en heeft nu een mooi uitzicht op de Moskee. Sinds de sloop staat ook de “oude” Natalstraat  reeds in de steigers vanwege de start van de nieuwbouw.  Al weer flink wat jaren woon ik in het Spoorwijk. Daar waar de halve wijk inmiddels is vernieuwd van oude naar meer eigentijdse en betaalbare koop- en huurwoningen. Als ex-Transvaler wandel ik nog vaak in de wijk waar ooit mijn wieg stond in de Vaalrivierstraat. In de wandelgang noemen ze mij niet geheel bij toeval Jan de Wandelaar.  Uiteindelijk zijn de sloopplannen rondom de Vaalrivierstraat tussentijds nog al eens gewijzigd en vertraagd.  Vanaf april 2005 worden ook  de mensen rondom actiegebied 1 o.a. de Vaalrivierstraat uitgeplaatst. En rond april 2006 zal dan de sloop beginnen. De bedoeling is om aan het begin van de Kempstraat een plein te maken. En de indeling van de straten te veranderen. Althans zo staat het te lezen in het Wijkplan.   Binnenkort valt aldaar in de Vaalrivierstraat de sloopkogel door het dak en dan is ook daar de sloop en de vernieuwing begonnen. En dan wordt dus uiteindelijk ons mooie ouderlijk huis gesloopt. Plat Hierbij denk ik onbebewust aan een stadsgedicht van Daan de Ligt:   Weerzien met de Wijk. Is dit het trotse huis waarin ik woonde heeft hier nu werkelijk m’n wieg gestaan de vensters kijken mij verbijsterd aan omdat ik mij na jaren weer vertoonde het schaamt zich voor de scheefgezakte muren het verveloze en geknakte hout verlaten kamers waar de toekomst rouwt m’n jeugd leek hier een eeuwigheid te duren voornamer kwam het in mijn beeld naar voren de geur van boenwas en van groene zeep verdrongen door de walm van traag vergaan ik zag dat het de hoop al had verloren een moedeloosheid die ik slecht begreep totdat ik in een ruit mezelf zag staan.    Bron: Stadsdichter – Daan de Ligt         Toen Mijn ouders kwamen via hun ouderlijk huis in de Drebbelstraat en de Capedosestraat in Laakkwartier  bij elkaar.   Drebbelstraat 288 Capedosestraat Na hun huwelijk in 1947 vertrokken zij namelijk halverwege de jaren ’50 richting  Transvaalkwartier.  Dit dus na een tijdje inwonend te zijn geweest bij de ouders van mijn moeders kant. Hetgeen toen vrij normaal was gezien de woningschaarste in de naoorlogse Babyboomperiode.  Paardenbergstraat   Paardenbergstraat Eindelijk dus naar hun hun eerste eigen  huisje in de Paardenbergstraat dichtbij bij die kerk.  Julianakerk  En weer later vertrokken zij naar de Vaalrivierstraat. Vaalrivierstraat 54 Van 1958 tot 1959 zat ik op de kleuterschool in de Beijerstraat. Na het “afstuderen” aan die kleuterschool  werd ik op 1959 ingeschreven op de lagere school Tarcisius. Ook op deze school was Jos Lots mijn boezemvriend. Op deze school begon voor mij de 1e klas met mevrouw Schmitz. Een onderwijzeres van de oude stempel. Een hele lieve dame. Ik ging voorwaardelijk over naar de 2e klas omdat zij ook mee ging. In de 3e klas was Meester Schelvis onze klassemeester.  In de 4e was meneer Duyvestijn onze klassemeester. We lagen elkaar niet zo. Want hij noemde Hennie Roos altijd eikel, krotekoker of zoiets. En ook “stimuleerde” hij die Hennie enorm door te zeggen dat het met hem nooit wat zou worden. En dat hij alleen geschikt was om orgel te draaien zoals zijn vader. Ja, dan schop je het ver met zo’n pedagogische meester. Helaas ben ik in de 4e klas dan ook blijven zitten.  In de 5e hadden meester de Bruijn en meester Schelvis. In de laatste klas de 6e dus hadden we de directeur meneer ‘t Hoen hemzelf. Een beetje strenge man van de oude stempel. Zo eentje die dacht dat je leerlingen kan maken. Op zijn advies vertrok ik hierna naar de LEAO in de Brandtstraat. Ik kwam in de zogenaamde Determineerklas (?).  Daar ik zat van 1967 tot 1968 totdat vertrok ik naar de Tarcisius MAVO in diezelfde Kritzingerstraat.    Oude School Kritzingerstraat Ik herinner me nog de feesten op de Prinsengracht bij het CJMV.   En ook het stappen in het “oude” Paard van Troje, de Factory, Staminee, De Eland, De Melkweg, de Vliegermolen, het Keldertje etc. Kortom de tijd van de Puch, de Joint en de tijd toen Den Haag nog echte Tieten had. Een leuke tijd met de  2e generatie Hippies zoals Tom “Longhair” van Rongen, Edje “VanderBerg” alias “Touchguy” Biever, Rene “Krullenbos” Lausberg, Hans “Madboy” Paternotte.   TarsiciusMavo - Hal Met in 1972 dan het hoogtepunt. Namelijk het behalen van het felbegeerde MAVO 4 diploma. Historische gezien ook een feit. Want wij waren met vele andere in Nederland de eerste die het eerste MAVO-examen aflegde na de inwerkingtreding van Mammoetwet. De MAVO heette daarvoor nog gewoon MULO !! Ik herinner me nog een kort verblijf in de Raamstraat als kamerbewoner en woonde nog een tijdje in bij een aardige dame op leeftijd in de Copernicusstraat. Als werknemer bij de Melkunie woonde ik een tijdje in de Lulofstraat (Laakhaven) en verkaste later naar de Rodenbachstraat (Laakkwartier). Al weer flink wat jaren woon ik nu in het Spoorwijk. waar  inmiddels de halve wijk  is vernieuwd van oude naar meer eigentijdse en betaalbare koop- en huurwoningen. Als ex-Transvaler wandel ik nog vaak in de wijk waar ooit mijn wieg stond in de Vaalrivierstraat. In de wandelgang noemen ze mij niet geheel bij toeval Jan de Wandelaar.   Vrijstaathof Toen   Vrijstaathof Nu