Transvaalwijk – Toen en Nu

Een wandeling in de oude wijk

Ondernemers maken zich zorgen in Transvaal over het winkelgebied “Paul Krugerlaan” oktober 19, 2020

AD 19.10.2020

Zorgen in Transvaal over winkelgebied “Paul Krugerlaan”

Bij veel ondernemers leefde het idee dat de gemeente de Paul Krugerlaan aan haar lot overliet. © Henriette Guest

Ondanks meerdere pogingen in het verleden lukt het maar niet om ondernemers in de Schilderswijk en Transvaal te verenigen. Winkelgebieden gaan ondertussen flink achteruit, tot verdriet van ambitieuze middenstanders in deze wijken.

MKB Den Haag en de Rabobank gaan samen met de gemeente een nieuwe poging doen om de krachten van ondernemers te bundelen.

Diverse ondernemers in de Schilderswijk en Transvaal gingen vorige maand, op initiatief van het MKB Den Haag en de Rabobank Regio Den Haag met elkaar in gesprek over het gebrek aan eenheid. Tijdens deze gesprekken kwam duidelijk naar voren dat er een groot gebrek is aan organiserend vermogen in deze twee wijken. In tegenstelling tot andere Haagse buurten zijn er nauwelijks winkeliers- of ondernemersverenigingen.

Terugkregen

In het verleden zijn er wel eens initiatieven geweest, maar die verdwenen ook weer vrij snel. Zo hadden ze op de Paul Krugerlaan tot drie jaar geleden een Bedrijveninvesteringszone (BIZ), een afgebakend gebied waarbinnen ondernemers samen investeren in de kwaliteit van hun bedrijfsomgeving. Die heeft vijf jaar bestaan, vertelt oud-voorzitter Sunil Prahladsingh. In 2017 werd de stekker er uitgetrokken. ,,Ondernemers bleken geen interesse meer te hebben in een BIZ. Ze vonden dat ze te veel moesten betalen voor wat ze ervoor terugkregen.”

Ondernemer Sunhil Prahladsingh op de Paul Krugerlaan. © Daniella van Bergen

Bij veel ondernemers leefde volgens hem ook het gevoel dat de gemeente de multiculturele winkelstraat aan haar lot overliet. ,,Het stadsbestuur investeert gewoon te weinig in deze gebieden.” En dan gaat een buurt verpauperen, blijven klanten weg en krijg je nóg meer leegstand.

,,Het begint dus allemaal met dat de gemeente haar taken uitvoert. Dan hebben we het bijvoorbeeld over het opruimen van afval, het vervangen van kapotte verlichting of losliggende stoeptegels, het verwijderen van onkruid en het handhaven op overbewoning. Dat gebeurt nu te weinig.”

De gemeente houdt ook geen rekening met ondernemers als zij straten afsluit voor werkzaamheden, vertelt hij.

Verloop

Veel oude ondernemers zijn vertrokken. ,,Je ziet nu veel verloop in de laan. Dan heb je net een relatie opgebouwd met een ondernemer, en komt er weer een ander. Je moet dan weer helemaal opnieuw beginnen.” Hij is dan ook sceptisch over het nieuwe initiatief, hoewel hij het wel een kans wil geven. ,,De Rabobank is een partij die in de wijk zit. Als die naar voren komt en gaat praten met ondernemers heeft het wel een kans van slagen.”

Wij hebben de ambitie om onderne­mers te helpen groeien

Directeur Richard van Maurik van de Rabobank Regio Den Haag gelooft dat ook. Hij vertelt dat er ‘ongelofelijk veel ondernemerstalent in de wijken aanwezig is’. ,,Wij hebben de ambitie om ondernemers te helpen groeien. Als het hen goed gaat, dan creëer je werkgelegenheid en dat helpt de lokale economie weer sterker te worden.”

Directeur Richard van Maurik Rabobank Regio Den Haag. © Privefoto

Volgens hem kun je met een (kleine) impuls een structurele beweging op gang brengen die wordt gedragen vanuit de wijken of ondernemers zelf. ,,En hoe mooi zou het zijn als je dan alle ondernemers uit het hele Haagse met elkaar kunt verbinden.”

Het idee is nu om een ‘board’ op te richten met een vertegenwoordiging van ondernemers uit de twee wijken. Daarin zouden zo’n twintig ondernemers, variërend in branche, gebied, leeftijd en etniciteit moeten plaatsnemen.

Koppelen

Deze board wordt dan hét aanspreekpunt voor de gemeente, wooncorporaties en andere organisaties in de stad.

Naast deze board is het ook de bedoeling om op kleinschalig niveau ondernemers aan elkaar te koppelen. Zo kan er bijvoorbeeld op straatniveau een BIZ worden gevormd, maar kunnen het ook kleine (formele of informele) verenigingen of coöperaties zijn.

Er moet in elke straat een ‘aanjager’ komen om de collectieve behoeften in beeld te brengen én houden. ,,Zo zijn ze op de Paul Krugerlaan al jaren bezig met het organiseren van kerstverlichting in de winkelstraat. Dat lijkt heel simpel, maar als er niemand actie onderneemt, gebeurt er niks”, geeft Van Maurik als voorbeeld.

Op de Hoefkade in de Schilderswijk zijn ondernemers al bezig met het oprichten van een nieuwe winkeliersvereniging. In het verleden hadden ze er ook een, maar kwam daar een einde aan omdat de ondernemers te verdeeld waren.

Als het zo doorgaat, verwacht ik dat veel onderne­mers gaan vertrekken, aldus Mustapha Barbouch.

Volgens ondernemer Mustapha Barbouch had dat vooral te maken met het feit dat er steeds meer dezelfde soort winkeltjes in de straat kwamen. Dit leidde tot groot ongenoegen bij bestaande winkeliers.

De ooit populaire winkelstraat is er sindsdien flink op achteruit gegaan, vertelt hij. Er is geen branchering en het imago is door meerdere incidenten verslechterd. Er komen dan ook steeds minder klanten. De recente afsluiting van de Hoefkade heeft dat alleen maar verergerd.

Als er een actieve winkeliersvereniging was geweest, was dit volgens hem nooit gebeurd. ,,Dan had je namelijk één stem gehad bij de gemeente. Als het zo doorgaat, verwacht ik dat veel ondernemers gaan vertrekken. De enige oplossing is dat we een eenheid vormen onderling en allerlei dingen gaan regelen.”

Culinaire straat

De ondernemers staan daar volgens hem wel weer voor open. De straat heeft namelijk nog steeds potentie, gelooft Barbouch. ,,Het is een culinaire straat geworden met verschillende eettentjes, Van Brazilliaans tot Surinaams. Je kan hier allerlei wereldgerechten proeven.”

Bestuurslid Appie el Massaoudi van MKB Den Haag is blij met het initiatief. Volgens hem is het zeer belangrijk dat ondernemers van het Haagse Veen zich verenigen. ,,Zeker als je iets voor elkaar wilt krijgen”, weet hij. ,,Samen sta je veel sterker, bijvoorbeeld als het gaat om straatverlichting, veiligheid en straatmeubilair.”

We willen dat onderne­mers meer voor zichzelf gaan opkomen, aldus Appie el Massaoudi.

Dat geldt ook voor het realiseren van een toeristische route vanuit het centrum, door de Paul Krugerlaan naar de Haagse markt. ,,En die afsluiting van de Schilderswijk hadden we misschien ook op een heel andere manier kunnen regelen als er een actieve ondernemersvereniging was geweest. We willen dat ondernemers meer voor zichzelf gaan opkomen.”

‘Gemeente Den Haag moet meer doen voor ondernemers in multiculturele winkelstraten’

AD 23.10.2020 De gemeente Den Haag moet meer doen voor ondernemers in de Schilderswijk en het Transvaalkwartier, vindt raadslid Tahsin Cetinkaya (Islam Democraten). Ondernemers klagen dat er weinig aandacht is voor de volkswijken. De politicus wil daarom precies weten hoeveel geld er per stadsdeel is geïnvesteerd en of er een concreet plan is om de winkelstraten in deze wijken op te knappen.

Cetinkaya reageert hiermee op een recent artikel in het AD, waarin ondernemers in de winkelstraten kritiek uitten op de gemeente, die vrij weinig zou doen om deze gebieden schoner en veiliger te maken.

Lees ook;

Bij veel ondernemers leeft het gevoel dat de gemeente de multiculturele winkelstraten aan hun lot overlaat. Met als gevolg dat buurten verpauperen, klanten wegblijven en er nóg meer leegstand komt. Er zou vooral aandacht zijn voor winkelstraten in ‘witte wijken’.

Levendiger

Cetinkaya wil nu weten of dit klopt en wat de investeringen per stadsdeel zijn. Ook vraagt hij of het college bereid is om meer te investeren in deze twee wijken om de winkelstraten levendiger te maken en of het college de klachten van de ondernemers over verlichting, stoeptegels en onkruid gaat verhelpen.

Het raadslid wil ook dat de gemeente de ondernemers helpt zich te verenigen.

 

Angst voor corona houdt mensen weg bij voedselbank De Paardenberg oktober 13, 2020

AD 13.10.2020

Corona-effect bij de Voedselbank

In tegenstelling tot Amsterdam blijft het aantal klanten bij de voedselbank in Den Haag tot nu toe redelijk stabiel. Geen probleem, zou je denken. Maar dat is te kort door de bocht.

‘Goeiemorgen. U krijgt rood.” Het humeur van Maud is niet stuk te krijgen. Ze staat aan de deur van De Paardenberg in de wijk Transvaal waar elke week voedselpakketten worden uitgereikt. Ze deelt kaartjes uit. Rood staat voor een enkel pakket.

Vandaag twee flinke witte plastic tassen. Blauw voor een dubbele. Vier tassen. Als het om een groot gezin gaat. ,,Ik zou ruilen hoor”, lacht ze naar een jongen en meisje die samen komen. ,,Jij hebt nu de zware tassen.”

Gaat het goed met u? vraagt Maud aan iedereen, zonder er ook maar iets voor terug te verwachten. Als een man haar de wedervraag stelt hoort ze het in eerste instantie niet eens. Daarna antwoordt ze dankbaar: ,,Goed.” Ze maken ervan wat ze kunnen in Transvaal. Maar de ziel is eruit sinds het coronavirus in Nederland toesloeg, vinden de vrijwilligers.

,,We stalden normaal de kratten met eten uit en pakten met de klant het pakket in. Er ontstond soms zomaar een ruilhandeltje. Ik hoef geen witbrood. O, jij wil dat niet? Nou, ik heb wel dit voor je”, legt Joke uit hoe het altijd ging. Sinds dertien jaar is ze vrijwilliger. ,,Het moet wel uit je hart komen, anders hou je het niet vol”, zegt ze.

Behalve bij de voedselbank ‘vrijwilligt’ ze met haar 80 jaar ook nog bij de weggeefwinkel en geeft ze schilder- en yogalessen. En ze past op haar achterkleinkind. Na het overlijden van haar man vorig jaar stopte ze wel met het koken van maaltijden voor mensen die dat niet konden. Of ze wel eens thuis is? ,,Ja hoor”, grinnikt ze. ,,’s Avonds. Dat is genoeg toch?”

Vrijwilliger Hans Bert. ,,Tijdens het inpakken hoorde je vroeger van alles. Maar nu…’’ © Frank Jansen

Praatje

Vroeger, het lijkt alweer zo lang geleden. ,,Je had meteen een praatje. Over iemands leven. Hoe het ging”, zegt Hans Bert. Hij werd acht jaar geleden vrijwilliger in De Paardenberg. ,,Mijn hele leven heb ik alleen werk gedaan met mijn hoofd. Hier kon ik wat doen met mijn handen en iets doen voor een ander.”

De blik wordt leger. Doodser, aldus Neo.

,,Tijdens het inpakken hoorde je van alles”, gaat hij verder. ,,Leuke dingen, belangrijke zaken. Als er problemen waren, kwam je daar op een heel laagdrempelige manier wel achter. Maar nu…” Nu staan de klanten buiten in de rij. Om de beurt mogen ze even naar binnen. Geven hun kaartje af, pakken de plastic tassen waar alles al in zit van een tafel, en via een andere deur lopen ze naar buiten. Een paar minuten duurt het hele proces. Langer niet. Om ervoor te zorgen dat niemand besmet wordt.

Ook Neo, die op deze dag in de Marcuskerk in Moerwijk staat, ziet zijn klanten komen en weer vertrekken. Zonder mogelijkheid om een praatje te maken dat langer dan een minuutje duurt. ,,Ze zijn aan het eind van hun Latijn”, zegt hij. ,,Hoe lang is deze coronacrisis nu al aan de gang? Zeven, acht maanden?

Je kan het zien aan de blik in hun ogen. Die wordt leger. Doodser. Ze kijken je amper aan. Het is weer zo’n dag, zie je ze denken. Het ophalen van een voedselpakket was vaak de enige keer in de week dat je zomaar een praatje had. Mensen vereenzamen gewoon.”

Ja. Hij wordt er erg verdrietig van. Maar ziet ook niet hoe het anders zou moeten. Zeker nu er in zijn wijk ook mensen zijn die besmet zijn met het coronavirus, onderkennen hij en de wijkbewoners het belang van de coronamaatregelen. Steeds vaker krijgt hij aanvragen voor een persoonlijk gesprek. ,,Dan gaan we even apart zitten in de kerkzaal. Maar ik hoop zo dat er snel een einde aan komt”, zegt hij hartgrondig.

In de pakketten zat de afgelopen week vooral veel groente. © Frank Jansen

Verhuizen

Bij Voedselbank Haaglanden maken ze nu elke week zo’n 1950 voedselpakketten voor Den Haag, Rijswijk en Zoetermeer. Een aantal dat in het begin van de coronacrisis steeg, maar nu alweer een tijdje stabiel is. In tegenstelling tot Amsterdam waar de aanvraag voor pakketten explodeerde. Maar ook vice-voorzitter Henk Baars maakt zich zorgen. Of de vraag wel lang genoeg zo blijft voordat het distributiecentrum gaat verhuizen.

Naar verwachting in januari wordt een nieuw pand betrokken in Wateringen. ,,We verwachten zeker dat ook bij ons er nog een grote golf aankomt. Maar op de plek waar wij nu zitten, aan de Boomaweg, kunnen we misschien nog tweehonderd pakketten extra per week maken, dan heb je het echt wel gehad.”

Hij zei steeds maar: ‘Ik wil hier helemaal niet komen.’ Maar hij moest wel, aldus Wil van Ulft.

Gek genoeg kwamen in Transvaal de afgelopen maanden juist minder klanten. In plaats van 170, nog maar 142. ,,Maar we hebben schrijnende gevallen gezien”, zegt Wil van Ulft, in dienst van Stichting voor Stad en Kerk (Stek) als coördinator van het buurt- en kerkhuis De Paardenberg. Hij is daarmee ook ‘baas’ van het voedselbankuitgiftepunt in Transvaal.

,,Helemaal aan het begin kwam hier een vrouw. Keurig aangekleed, mooie make-up op. Ze had altijd voor de gemeente Rotterdam gewerkt, maar was op 1 maart voor zichzelf begonnen. Ze had ook al een eerste klus voor een gemeente hier in de buurt. Dat ging meteen al niet door. Wat moest ze? Haar woonlasten moest ze wel gewoon betalen. Echt schrijnend.”

Maar ook een meneer die op Schiphol werkte, bij het transport van bagage. Geen vluchten betekende ook geen bagage. Hij hoefde niet meer te komen. ,,Hij zei steeds maar: ‘Ik wil hier helemaal niet komen.’ Maar hij moest wel.”

Het is door de angst voor het coronavirus dat, hoewel er ook nieuwe klanten kwamen, het totale aantal afnam. Zoals ook de huisarts in de wijk onlangs vertelde dat de onwetendheid, veroorzaakt door bijvoorbeeld een taalbarrière, maakt dat mensen meteen het ergste denken, té bang zijn.

Een klant van de voedselbank verlaat het uitgiftepunt met twee volle tassen. © Frank Jansen

Wil van Ulft: ,,We hebben alle mensen die niet meer kwamen gebeld en gevraagd wat de reden was. Ze zeiden allemaal dat ze bang voor het virus waren en niet naar buiten durfden. We hebben erop aangedrongen of dan in hun plaats een buur kon komen. Maar dan komt de schaamte weer om de hoek kijken. Dan zouden ze aan hun buren moeten vertellen dat ze eten van de voedselbank.”

Financiële reserves, als mensen die al hadden, zijn nu helemaal op, aldus Neo.

,,Nee, ik weet niet hoe het met ze gaat en hoe ze aan hun eten komen”, zegt Van Ulft en haalt moedeloos zijn schouders op. Want het werk dat hij doet is er niet minder op geworden. ,,Als een van de weinige instanties in de stad zijn we hier nog altijd spreekuur blijven houden voor wijkbewoners in nood. Die zijn er nog genoeg. We hebben een heel handige vrijwilliger in huis die meteen een scherm maakte, omdat hij nog zo’n stuk in zijn schuur had staan. Daarom kon het.”

Bakfiets

Neo in Moerwijk stapt tegenwoordig wekelijks op de bakfiets. Daar laadt hij een paar plastic tassen in en fietst dan de wijk rond. Zelfs in de stromende regen, zoals afgelopen donderdag. ,,Je moet toch wat”, zegt hij nuchter. Want ook onder sommige van zijn klanten regeert de angst.

In zijn wijk steeg het aantal aanvragen voor extra eten wel enorm. Via de Voedselbank Haaglanden delen ze wekelijks 150 pakketten uit. Datzelfde aantal pakketten maken ze ook nog eens zelf. Met zelf gezochte sponsors en zelf georganiseerde inzamelingsacties. ,,De criteria van de voedselbank om in aanmerking te komen voor een pakket zijn heel streng, maar wij zien in de praktijk dat de nood er al eerder is.”

,,En het wordt erger en erger. Financiële reserves, als mensen die al hadden, zijn nu helemaal op. Gisteren stond er een vrouw te huilen bij mij. De koelkast was kapot. Wat moest ze nou? Geld om een andere bij de kringloop te kopen had ze niet meer. Bij de gemeente krijg je voor zoiets alleen maar een lening. ‘Met welk onderpand?’, zei ze tegen mij. ‘De foto’s van mijn familie aan de muur?'”

Huisjesmelker

In Transvaal neem Jan Verreijen intussen dankbaar zijn tassen in ontvangst. De gemeente heeft hem geholpen, zegt hij. Zo hoopt hij dat hij genoeg geld overhoudt om te voorkomen dat hij zijn woning wordt uitgezet. Tien jaar geleden raakte hij arbeidsongeschikt en kwam te wonen in een huisje van de inmiddels achter de tralies verdwenen huisjesmelker Harry O. Toen uiteindelijk de echte eigenaar opdook, moest hij vijf maanden achterstallige huur betalen. ,,Dat hoort ook, en ik wil het ook graag betalen, alleen ik heb het niet een twee drie liggen. Maar alle beetjes helpen. Daarom ben ik ook zo blij met de voedselbank.”

Hans Bert: ,,Gelukkig is het deze week een echt mooi pakket. Er zit veel groente in.” En zelfs voor wie een kleintje heeft: een blik opvolgmelk. Een sprankje vreugde tussen de zorgen.

 

De Turks Islamitisch Culturele Stichting brengt scootmobielen en rolstoelen naar de provincie Elazig in Turkije oktober 4, 2020

Meer dan 100 scootmobielen en rolstoelen

Turks Islamitisch Culturele Stichting

Vijftig rolstoelen en tachtig scootmobielen worden zondagmiddag in een vrachtwagen vanuit Transvaal naar Turkije gereden. De Turks Islamitisch Culturele Stichting Den Haag heeft ze ingezameld voor inwoners in de Turkse provincie Elazig, die begin dit jaar werd getroffen door een aardbeving. Dat meldt mediapartner Omroep West.

De Stichting heeft het hele jaar scootmobielen en rolstoelen verzameld. Die verzameling gaat om 13.00 uur op weg naar de provincie Elazig in Turkije.

“Op regelmatige basis helpen wij gehandicapte mensen in Turkije”, vertelt fractievoorzitter van de Islam Democraten en voorzitter van de stichting Tahsin Çetinkaya. Eén of twee keer per jaar houden zij een grote inzamelingsactie, voor een stad, dorp of provincie die wel wat extra hulp kan gebruiken.

Aardbeving

,,Elazig is begin dit jaar getroffen door een aardbeving, mensen in die streek hebben het financieel niet goed en er is in de provincie een tekort aan hulpmiddelen, zoals rolstoelen en scootmobielen’’, aldus de voorzitter. De stichting heeft contact gehad met de provincie en aan de hand daarvan is er een indicatie gemaakt van wat er nodig is in Elazig.

,,Eigenlijk zou er in mei al een vrachtwagen met rolstoelen en scootmobielen naar Turkije gaan, maar door de coronacrisis heeft dat langer geduurd.’’

We leveren per jaar ongeveer 50 hulpmidde­len aan individuen en we organise­ren de grotere jaarlijkse acties, aldus Tahsin Çetinkaya.

Hele jaar door 

Het hele jaar kan Turkije rekenen op steun van de stichting. Zij organiseren niet alleen grote acties, maar inwoners van Turkije kunnen het hele jaar aanvragen doen voor hulpmiddelen. ,,We leveren per jaar ongeveer 50 hulpmiddelen aan individuen en we organiseren de grotere jaarlijkse acties.’’

Door donaties, van onder andere inwoners van Den Haag, heeft de stichting de hulpactie mogelijk kunnen maken. 

De stichting werd in de jaren 70 opgericht in het Transvaalkwartier om Turkse gastarbeiders te helpen met het vinden van de juiste voorzieningen in Nederland. Nu richt de stichting zich niet alleen op het helpen van Turkse Nederlanders, maar biedt de stichting ook steun aan Turkije door middel van deze acties.

Meer dan 100 scootmobielen en rolstoelen van Transvaal naar Turkije

NU 04.10.2020 De Turks Islamitische Culturele Stichting in het Haagse Transvaal heeft dit jaar veertig rolstoelen tachtig scootmobielen verzameld voor Turkije. Zondagmiddag wordt een vrachtwagen met de verzameling hulpmiddelen volgeladen.

De Stichting heeft het hele jaar rolstoelen en scootmobielen verzameld. Die verzameling gaat om 13.00 uur op weg naar de provincie Elazig in Turkije.

“Op regelmatige basis helpen wij gehandicapte mensen in Turkije”, vertelt fractievoorzitter van de Islam Democraten en voorzitter van de stichting Tahsin Çetinkaya. Eén of twee keer per jaar houden zij een grote inzamelingsactie, voor een stad, dorp of provincie die wel wat extra hulp kan gebruiken.

Aardbeving

“Elazig is begin dit jaar getroffen door een aardbeving, mensen in die streek hebben het financieel niet goed en er is in de provincie een tekort aan hulpmiddelen, zoals rolstoelen en scootmobielen”, aldus de voorzitter. De stichting heeft contact gehad met de provincie en aan de hand daarvan is er een indicatie gemaakt van wat er nodig is in Elazig.

“Eigenlijk zou er in mei al een vrachtwagen met rolstoelen en scootmobielen naar Turkije gaan, maar door de coronacrisis heeft dat langer geduurd.”

Hele jaar door

Het hele jaar kan Turkije rekenen op steun van de stichting. Zij organiseren niet alleen grote acties, maar inwoners van Turkije kunnen het hele jaar aanvragen doen voor hulpmiddelen. “We leveren per jaar ongeveer 50 hulpmiddelen aan individuen en we organiseren de grotere jaarlijkse acties.”

Door donaties, van onder andere inwoners van Den Haag, heeft de stichting de hulpactie mogelijk kunnen maken.

De stichting werd in de jaren 70 opgericht in Transvaal om Turkse gastarbeiders te helpen met het vinden van de juiste voorzieningen in Nederland. Nu richt de stichting zich niet alleen op het helpen van Turkse Nederlanders, maar biedt de stichting ook steun aan Turkije door middel van deze acties.

Lees meer over: Den Haag 

Vrachtwagen vol rolstoelen en scootmobielen van Transvaal naar Turkije

Den HaagFM 04.10.2020 Vijftig rolstoelen en tachtig scootmobielen worden zondagmiddag in een vrachtwagen vanuit Den Haag naar Turkije gereden. De Turks Islamitisch Culturele Stichting Den Haag heeft ze ingezameld voor inwoners in de Turkse provincie Elazig, die begin dit jaar werd getroffen door een aardbeving. Dat meldt mediapartner Omroep West.

“We helpen al jaren invalide mensen in Turkije”, zegt voorzitter Tahsin Çetinkaya van de stichting en tevens fractievoorzitter van de Islam Democraten in Den Haag. “In Turkije zijn medische apparaten duur.” Daarom zet de stichting één of twee keer per jaar een grote actie op touw om spullen in te zamelen. Iedere keer voor een ander gebied. “Omdat Elazig in januari werd getroffen door een aardbeving, vonden we dat een goede aanleiding”, zegt Çetinkaya. “De pandemie heeft ons wel wat tegengehouden. Daardoor vertrekken we zondag pas met alle spullen.”

In Elazig wonen volgens Çetinkaya veel invaliden. “Daarom zijn die invalide scooters nodig.” De Turks-Haagse gemeenschap heeft volgens hem goed haar best gedaan voor de inzameling. “Er wonen veel mensen uit die streek in Den Haag.” Van het geld dat binnen is gekomen, kon de stichting in totaal vijftig tweedehands rolstoelen en tachtig scootmobielen inkopen. Zondag om 13.00 uur vertrekt de vracht.

Transvaal
De Turks Islamitische Culturele Stichting werd in de jaren zeventig opgericht in de Haagse wijk Transvaal. “Voornamelijk om Turkse gastarbeiders te helpen die hun weg niet konden vinden naar voorzieningen”, zegt Çetinkaya. Inmiddels is de stichting breder opgezet en wordt er ook geld ingezameld voor het thuisland.

Meer dan 100 scootmobielen en rolstoelen naar Turkije © Turks Islamitische Culturele stichting

Meer dan 100 scootmobielen en rolstoelen van Transvaal naar Turkije

AD 04.10.2020 Veertig rolstoelen en tachtig scootmobielen. Die heeft de Turks Islamitische Culturele Stichting dit jaar verzameld voor Turkije. Vanmiddag wordt een vrachtwagen met de verzameling hulpmiddelen volgeladen.

De Stichting in het Haagse Transvaalkwartier heeft het hele jaar rolstoelen en scootmobielen verzameld. Die collectie gaat om 13.00 uur op weg naar de provincie Elazig in Turkije.

Lees ook;

Lees meer

Lees meer

,,Op regelmatige basis helpen wij gehandicapte mensen in Turkije’’, vertelt fractievoorzitter van de Islam Democraten en voorzitter van de stichting Tahsin Çetinkaya. Eén of twee keer per jaar houden zij een grote inzamelingsactie, voor een stad, dorp of provincie die wel wat extra hulp kan gebruiken.

Aardbeving

,,Elazig is begin dit jaar getroffen door een aardbeving, mensen in die streek hebben het financieel niet goed en er is in de provincie een tekort aan hulpmiddelen, zoals rolstoelen en scootmobielen’’, aldus de voorzitter. De stichting heeft contact gehad met de provincie en aan de hand daarvan is er een indicatie gemaakt van wat er nodig is in Elazig.

,,Eigenlijk zou er in mei al een vrachtwagen met rolstoelen en scootmobielen naar Turkije gaan, maar door de coronacrisis heeft dat langer geduurd.’’

We leveren per jaar ongeveer 50 hulpmidde­len aan individuen en we organise­ren de grotere jaarlijkse acties, aldus Tahsin Çetinkaya.

Hele jaar door 

Het hele jaar kan Turkije rekenen op steun van de stichting. Zij organiseren niet alleen grote acties, maar inwoners van Turkije kunnen het hele jaar aanvragen doen voor hulpmiddelen. ,,We leveren per jaar ongeveer 50 hulpmiddelen aan individuen en we organiseren de grotere jaarlijkse acties.’’

Door donaties, van onder andere inwoners van Den Haag, heeft de stichting de hulpactie mogelijk kunnen maken. 

De stichting werd in de jaren 70 opgericht in het Transvaalkwartier om Turkse gastarbeiders te helpen met het vinden van de juiste voorzieningen in Nederland. Nu richt de stichting zich niet alleen op het helpen van Turkse Nederlanders, maar biedt de stichting ook steun aan Turkije door middel van deze acties.

Vrachtwagen vol rolstoelen en scootmobielen van Transvaal naar Turkije

OmroepWest 04.10.2020 Vijftig rolstoelen en tachtig scootmobielen worden zondagmiddag in een vrachtwagen vanuit Den Haag naar Turkije gereden. De Turks Islamitisch Culturele Stichting Den Haag heeft ze ingezameld voor inwoners in de Turkse provincie Elazig, die begin dit jaar werd getroffen door een aardbeving.

‘We helpen al jaren invalide mensen in Turkije’, zegt voorzitter Tahsin Çetinkaya van de stichting en tevens fractievoorzitter van de Islam Democraten in Den Haag. ‘In Turkije zijn medische apparaten duur.’ Daarom zet de stichting één of twee keer per jaar een grote actie op touw om spullen in te zamelen. Iedere keer voor een ander gebied. ‘Omdat Elazig in januari werd getroffen door een aardbeving, vonden we dat een goede aanleiding’, zegt Çetinkaya. ‘De pandemie heeft ons wel wat tegengehouden. Daardoor vertrekken we zondag pas met alle spullen.’

In Elazig wonen volgens Çetinkaya veel invaliden. ‘Daarom zijn die invalide scooters nodig.’ De Turks-Haagse gemeenschap heeft volgens hem goed haar best gedaan voor de inzameling. ‘Er wonen veel mensen uit die streek in Den Haag.’ Van het geld dat binnen is gekomen, kon de stichting in totaal vijftig tweedehands rolstoelen en tachtig scootmobielen inkopen. Zondag om 13.00 uur vertrekt de vracht.

Transvaal

De Turks Islamitische Culturele Stichting werd in de jaren zeventig opgericht in de Haagse wijk Transvaal. ‘Voornamelijk om Turkse gastarbeiders te helpen die hun weg niet konden vinden naar voorzieningen’, zegt Çetinkaya. Inmiddels is de stichting breder opgezet en wordt er ook geld ingezameld voor het thuisland.

Çetinkaya is inmiddels dertien jaar voorzitter. ‘Turkse organisaties participeren niet echt geweldig in Den Haag, ik vond het belangrijk om daar binnen bestaande organisaties verandering in aan te brengen.’ Waarom hij het belangrijk vindt om geld in te zamelen voor zijn thuisland? ‘Je voelt je verantwoordelijk voor je streek en wil daar iets aan bijdragen. Door dit soort acties kun je mensen blij maken.’

Meer over dit onderwerp: DEN HAAG TURKIJE ZORG